Per vellezerit qe iken ne mengjes..

Si nje lule mengjesi me ngjyre te bardhe,
i hape syte e verbuara, pa mall,
dhe me nje shikim shume te erresuar
morre rrugen, dashuri duke kerkuar,
por re ne gracken e atyre qe quhen mizor,
te atyre, qe te morren bukurine tende shpirterore,
dhe te lane, me peytje, ne nje shtepi, gurore,
te lane ne nje mizerje qe kurre se kish menduar,
te lane dhe nje mesazh shume, te anulluar
qe dashuria eshte per njerez te rikonfirmuar,
eshte per njerez qe kane kollare dhe ne xhep, dipllome,
dhe per ato, qe lozin ne podium me nje te pandehur,
per ato, qe dhe vete se dine, pse flasin dhe mendojne si te dehur,
eshte per njerez, qe babi i tyre gjakpirs, vellain e shpirtit tone mohoi
dhe me nje levizje tonuse te kokes nga vatra jone e deboi,
Por ne qe mbi jetuam nga thojte e ketyre bishave
n'gelem larg xhamive monastireve dhe kisha..
U humbem mes humnerave te ketij njerezimi t'bordellosur
dhe lame shenje ne cdo shpirte te brengosur,
lame nje horizont pa shenja pa gjurme,
dolem nga mendimet qe krijohen ne turme.
morrem secili rrugen dhe qiellin qe deshiruam,
dhe nga vetevetet tona tambute debuam,
zgjodhem yjet qe do simbolizojne shpirtrat tone,
dhe mbajtem sejcili ne zemer, nje te humbur, dashuri,
pikturuam ne tru te gjith nga dy sy, t'adhurueshem dhe tardhetor,
dhuruam te gjitha ndjenjat tek ato shpirtra te trazuar,
dhe beme nje hap, per ne ferr, qe kush eshte njeri, per te ju treguar,
per vellezerit qe iken ne mengjes, por me s'u kthyen,
ndihem si nje zambak me lule te vyshkur dhe me trung, te thyer,
por jam ne nje realitet qe goja dot s'ma thonka ,
dua te flas tek zogjte dhe te me degjoje toka,
dua qe engjellin tim si delegat tek vellezerit ta dergoj,
te ju them qe dashuria aspak nuk ka ndryshua,
dhe po aq mizore sa ish me ju, ish dhe me mua...

A.M DMTH . UNE.

e kemi kuptuar qe A.M. je ti
por ku e gjen kete frymezim hyjnor
je i mrekullueshem

sepse per ato vellezerit qe iken aq heret ne mengjes nuk jetojne me..
por lexoi dhe dy te tjerat tek faqja 2 jane qe te kuptosh me mire cfar dua te them..

Trasta.......!?

Nje traste e shkyer eshte ne nje rrap, var,
e kane cukitur sorra dhe laraska me rradhe,
e kane palckitur njerez kurjoz dhe kureshtare,
por nga dega s'ka levizur eshte e vendosur si diten e pare.

Nje traste e braktisur nga ushqimi dhe mirembajtja,
e pluhurosur, e pa lare dhe pa ngrohtesi nga vatra,
e vetmuar dhe me qendisjet e shkepura me penja t'varura,
dhe si percudi asnje s'kish marre nga ajo dy arra...

Por i kishin lene aty ne fundin e saj te zh'biruar,
i kishin lene si shenje qe askush se ka trazuar,?!
i kishin lene sepse arrat te krymbura, mund te ishin ?!
dhe veprimi dukej shume mallengjyes , por s'shikoje dote bishtin.

Atehere le te themi qe trasten ai qe e vari, pse me se morri,?!
pse nuk beri mund, ate, ta marre perseri ne vatren e ngrohtesise,
pse, nuk donte te qendiste lulet e saj te qartesise t'impuluar,
mos valle dhe ai ish plackitur dhe nga sorra pickuar ,!?
mos valle ne rrenjet e rrapit ai kish perfunduar!?

Mos valle ne i japim tragjedi c'do ikone te vetmuar,
mos valle ne', nga truri jemi te c'orjentuar,
dhe marrim defrim me zbulimin e nje tragjedie,
apo jemi me te vertete qenje te bazuzar pas nje fantazie...

A.M dmth . une..

Deshira te ruajtura ne varre...

Ne popujt e humbur askush nuk shkoi,
dhe pranine askush se vertetoi
at'here dhe ne nje zgjidhje duam me kembengulje,
qe mos te themi perdide (si'urdheron!) me perulje.

Atje ku shpirtrat e tyre gjeten qetesi
ishin te larguar nga cdo ndjenje qe shpreh dashuri,
qe mos te vrasin ate qe adhuruan me injertsi,
dhe te mos kene me fatin, te ju hudhin hi' ne sy.

Nen klithmat e foshnjeve te asgjesuara nga besimi,
fjetem pa mekat dhe ndjenja trishtimi
i dhame vetes nje titull impulant , mashtrimi
dhe ne zemrat e tona te etura s'erdhi gezimi..

Therritem ne shpella dhe koridore t'izoluara
dhe klithma vetem nga ne, u degjua
si nje jehone e leshuar ne nje planet pa jet,
si zhurma e nje arme qe vrasjen pret.

Atje ku dhimbja ka bere fole,
atje ku mizerja u bashkua me mizoret,
po i luten nje lartmadhnie te ju shkurtoje oret,
sepse atje nuk ka vend liria,
dhe drejtesia s'gjendet dhe me magji,
sepse nuk eshte ne mendjet e bishave, fjala liri.....

A.M dmth une

Dashuria nuk do fjale kur ne mes eshte sencacioni i puthjes se vertete...
Dashuria nuk do rreshta te varfer dhe te pergjysmuar pa metafore...
Dashuria nuk do genjeshtra sepse nuk i gjindet e verteta...
Dashuria do dru...dhe respekt hahahaaa

Tregimi......


Kur enderat shuhen ne horizonte mendore,
le te jene te gjith fushat pjellore,
te gjith njerezit te dashuruar dhe ne harmoni,
pak rendesi ka, si eshte thene komenti,
une sot sapo humba nje te c'mueshem per mua njeri,
por koha dhe deshira me mua s'ish dakort dhe tjeter gje tregoj,
gjithmone mendoja ate idee' dhe s'undem ta asprovoj,
qe tradhtia do hakmarrje dhe jo lot, as shpirt katili,
do ate qe une s'ta bej dot e dashur tradheti,
por do te vertetoj cdo te thote besim,
pastaj le te humbem, te tretem te behem hi',
nese une isha per ty deshperim,
nese une isha per ty stacjon, mes nje udhetimi
nese une isha per ty presja' e nje shprehimi
nuk merzitem aspak, dhe s'ndjej asnje faj
as shkak urrejtje, as anlizuez te ketij argumentimi,
por thjesht ti ishe bushtra, qe te gjendet shume lire, cmimi,
dhe une princi i nje romace te tradhetuar dhe faktor deshmues i ketij tregimi.....

A.M. DMTH. UNE.

zemrat...

zemra qe te shesin,
diten te kane zot,
dhe naten fytin t'presin.

dhe buzqeshin me ty
me nje fryme ritorike.
te thone fjale t'transformuara,
t'dredhuara pik per pike.

zemra qe te shesin,
jane pa vlere tek ato qe quhen njerez,,,
dhe do digjen te vetmuara,
nen nxehtesine e veres.

zemra si shume shpirte te tjera
dhe ishin zemra te rrenuara,
t'barktisura nga dielli dhe era.

zemra pa asnje pik gjaku, t'qarkulloje n'vena,
pa kujtime te ruajtura
ne kater barkushe qe kane,
duke bere perreth hatane.

duke lene nji virus ngjites,
dhe nje boshllek shprehie,
tek zemrat qe per to u dogjen,
si delegat lumturie..

A.M D.M.TH une

realitet......

Mes nje rruge te pafundshme,
qetesia s'eshte e majftueshme,
mes nje fushe tre gjerberuar,
asgje s'eshte per tu mallkuar,
mes nje mali te thepisuar,
s'ka vend per njerez te kapardisur,
mes nje pylli t'dendur , madheshtor,
eshte mase i tepert nje tenor,
mes nje liqeni te vogel posht nje fshati,
ska cte duhet zilja dhe sahati,
sepse bretkosat ne cdo ore bejne hatane,
dhe dite nate te pushuar s'kane,
si do qe te jet ju duhet te kuptoni,
dhe ndjenjat tuaja mos ekzagjeroni,
te jeni me real se vete realiteti,
jemi te gjithe nje lloj i gjith mileti,
si qofsh punetor, si qofsh djal mbreti..

a.m dmth une

une jam mbi te gjitha njeri
jam si te gjith me nje tragjedi,
dhe nuk pretendoj sundim, dhe lartmadhni,
por thjesht te kuptojne vargjet e mi...
dhe po te kisha mundesine
do jua jepja juve te gjith begatine,
sepse kuptimi nga ju miratohet,
pa shkimin tuaj cdo gje abuzohet...

dmth, as qe nuk ye jeme vip por kur do botoj librin do jete fale dhe kopjet shume pak

Pjese nga lahuta emalesise:
Ma leje ma c'aj Knjaz Nikolla
Shu dallamen pulla pulla
me ni njeker t'gjat 2 pllam
me ni kosh retna neper kam
shqer pantollat n'kup t'gjunit
me ju dhimt gjurit e drunit
ja ka nis n'Berlin me qa
se ai tok buke nuk ka
bjeshk e vri ati i'jan tha
i jan tha e ja shkrumue
te tan rrasa e shkam i lemue
esht tu dal prej Cernogore
po s'ju dha nji tok gracore
tok gracore tok me nam
ble me pash e shit me pllam
pllama argjend
pasha flori
ndash per dhen
ndash per tagji
---------------

!!! "I krenuari" ..!!!

Sikur nata e trishtuar,
me erresirre e mbuluar.
Dhe me sy t'kuq duke m'shikuar,
m'tregon vujatjen t'pasqyruar.
Jep e merr, caj mali e drith,
dhe germon tere diten si urith.
Prapa nderit' qendron dhe hec',
dhe ke lene te lire dhin' e kec.
Burgos veten pa vete dije,
dhe rrin' mendueshem posht nje catie.
T'han marazi ne gjith trupin e n'cdo qelize,
a do kete yt dhender vize.
Se per femijet, demek', jeton,
dhe me trishtim zemren pushton.
Rrin me tet zonje deri naten vone,
duke bere plane n'komshin cdo thone.
Sepse ke nje vajze bukuri te rralle,
qe njezet hamshore po con verdalle.
Dhe si faqen mos t'ja nxise shtepis,
ja leshuat fajet vajzez t' komshis.
Dhe te nesermen cdo gje ne rregull,
nga furtuna su thy noi tjegull.!
Sepse neperka vajze, n'tvertet faqen ua nxiu,
dhe ti rrin ne vrime si miu'.
S'arrin t'kuptosh or i ngrate,
qe ke ra si ujku ne gracke.
S'ke kuptu cte lidh me "Jeten",
qe gjith diten hijeshon veten.
Sepse te ka ty skllav e ty xhandar,
te ka si demi te skupitur
te ka si nje idjot kokekrisur,
te ka dhe per njeri te telendisur.
Dhe pse rrin me ty, e ben per gjak',
sepse dhe tet zonje i kane hy n'hak.
E dhane prinderit me shkosi ,
tek nje "hajvan" , qe je "ti".
Tek nje skllav i autorizuar,
dhe nga lodhja i gjunezuar.
Tek nje vrases te dashurise,
tek nje fole' e injertsise.
Prandaj mos ma keq me i ndodhe njeriu,
me qene si ty , n'ket rrol ekzemplar.
Qe je nga jasht i pispillosur,
me shpirt, e zemer, te pa lar..!!!!

A.M DMTH. UNE

!! Mandi !!!

Nje mengjes me mjegull dole si nje gjuetar,
dhe perserite gjestet i ndrojtur, me mall'
mbaje ne supe nje pikellim me fjal, t'frymezuar,
ne syte e tua dukej nje dhimbje, epa konceptuar,.
Dhe qetesia' nga i yt' shpirt ish arratisur,
dukesh qe large si nje portret i grisur.
Llogjika dhe intuita per ty u bene dicka e huaj.
Sa qe te shikoj si nje enderr dhe me ben te vuaj.
E nuhas pranine mes mjegulles te ketij mengjesi.
Por st'shikoj dote ty' te vuash me ate lloj vesi'.
Dhe mendoj realitetin ta transferoj sa me larg ne horizont,
por eshte e zbehte sot dita dhe une mundohem kot',
Nedihem i denuar, ndihem mekatore,
ndihem si nje sakat qe i mungon nje dore.
Por ne mesdite shpresoj reja' e zez t'largohet,
te shoh nuancat ne qiell, dhe tet fytyre t'kthjellohet,
te shoh syte e tua dhe buzet perseri, t'qeshin,
tete jap te kuptosh' qe te debosh vesin,
por me duket e kote dhe problem, pa, pafundesi,
te shoh te nxire si kokra misri ne hi',.
Dhe mendja me thot t'largohem, tete le' ne qetesi,
Por zemra s'me le, s'don me tragjedi,
sepse me duket sikur une kam faj,
me duket se kam ra si miza ne vaj.
Dhe dua ta mbyll rimen me nje te shkurter monolog.
mos luaj si une me jeten pig-pog,
sepse s'kemi te njejtin fat dhe te njeten dhunti,
s'kemi te njetin hasem dhe te njejtin dashamir,
prandaj mundohu ta zbardhesh kete kapitull te nxir,
per ty, per prinderit, dhe per tet moter e vella,
sepse dashuria e tyre, dhe me thesar nderrim s'ka....


a.m dmth une......

"........."

Si nje qershi e cukitur nga zoqt grabitqar..
si nje skalitje e nje pllake ne varr...
si nje myk' nga veriu i drejtuar...
si nje dallendyshe me fole t'rrenuar...
te pasqyroj ne parashikimin tim ...
dhe me kembngulje po te bej nje oferte i inatosur...
<<"Ma shit tet shpirt">> ta varros atje ku thellesia s'ka te sosur....
Atje ku drita nuk procedon ne asnje lloj menyre....
atje ku s'ka as uje as tok as llave as akullnaj....
Atje ku vetmia eshte e vetmja detaj....

A.M DMTH UNE ...

"peshperis per ty"
Peshperis menjane me shume iluzion,
mendoj ku ishte ajo gjuha e embel e rrespektueshme,
mendoj ku u humben vargjet per ty te detikueshme,
ku ka fluturuar truri jot i sprehte dhe tradhetor,
mos valle e ke stakuar kohen dhe iken pa ore.?
mos valle rrjedhat e tua jane shteruar.
dhe nuk kane fuqi qe lume dhe lumenj te krijojne,
por duan shpirte kalimtare estetik te formojne
sa qe te marresh nje ose dy muaj kenaqesi,
te marresh me mundim dy nete lumturi.
por tani cpo na thua qe paske harruar,
dhe po ciceron si qyqe e vetmuar,
po me tregon me menyren me te impuluar,
ca shpirti paske pas dhe jam dy here i hidheruar,
vec ironise qe shprehin syte e tua te bukur,
sbulova qe jeta jote ngjason me nje flutur,
qe lule ne lule ke qejf te vallzosh
dhe nektarin me te embel pervete te gumbullosh,
por cdo gje sot eshte e kot dhe nuk ka rendesi,
thjesht rri peshperis menjane me kete lloj iluzioni
ku ishim, ku vajtem, ku jam une, dhe ku je ti.....????

A.M dmth une

C'te mungon ..

Eshte nje pasjon i ndertuar mbi nje detaj,
eshte nje aspekt i zhytur thelle n'lot e n'vaj,
te pasqyrohet pa pritur kur ka koh te mire,
te ben te uritur kur qielli eshte i nxire.
Dhe ti krenohesh qe je nje mergimtar,
me qafe e gishta te stolisura me ar'
nje list, ne balle e shpine kudo ke te shkruar,
sa jete ke marre, kur ishe i merguar,?
Por vone, shume vone ti eke kuptuar,
c'te mungon dhe c'te ben ne jete te gezuar,
prandaj po shkruaj larg qellimeve gramatike,
per c'me mungon mua dhe jo ty qe ike.
Me mungon nje hapesire qe ti se ke t'udhezuar.
me mungojne syte qe ti si ke vezhguar,
me mungon, natyra qe akoma s'eshte kthjelluar.
Me mungon gjithcka qe ti ke marre nga une,
dhe se shpejti gjakun do ta kthej ne uje.
Qe kuptosh c'far shije ka liria
dhe sa i dhimbset prinderit femija..
Me mugon posti yt or qen kundershtar,
me mungojn syte e tua ne nje medaljon t'jen var',
qe mos te shikojne boten me perreth dhe te konceptojne.
por te degjosh vetem, per ty c'far thone.
Te ndihesh dhe ti ne rrolin tone qe na kishe detyruar ,
te ndihesh dhe ti nje mergimtar me fat t'rrenuar..
te kuptosh se c'te mungon ne kete bote kaq keq te krijuar,
te kuptosh se si te tjeret ti kishe denuar..

A.M dmth une

Kalova dhe asnje s'me shikonte...

Kalova mes nje lendine, qe vetem gjerbrim s'kishte.
Kalova prane sofres t'shtruar n'grohtesine e nje vatre, t'hijshme.
aty ishte cdo gje pa shije, dhe shume varfer shtruar'.
ish' cdo gje e dhimbshme e zhubrosur, e pa gjalleri,
Kalova mes nje oborri me peme dhe nen hije kish vetem tragjeti.
dhe plaku i shtepise ne nje cep i qete ziente raki.
Kalova mes tyre dhe nje gje kuptova.
qe mizerja eshte e pranishme nga koha dhe ora.
Ishte aty e pasqyruar nen syte e femijes qe hante nen qiri.
ishte stamposur nen portretin e gjyshes qe tirte lesh n'qetesi.
Kalova kudo dhe vetem njerez te hidhur lash ne jete dhe n'brengesi.
i pash te fshehin cdo gje qe i ben me turp te zi..
I pash te qeshin prane meje me nje gezim te ftohte dhe te dukshem.
Dhe ne mendjen e tyre udhetonte nje fakt i hidherueshem..
Sa qe te gjith jane futur si qet' ne zgjedhe dhe pa shperblim larojn,
dhe te shikojn dyshimt kur ti si ato s'mendon,.
Te thone aq fjale te bukura dhe synim interesin,.
te shajne gjith fare fisin sa te ju thyesh tefin..
Por koncepti dhe koha e humbur do ju japi' te kuptojne.
Qe ketu ka dhe te tjere, dhe te gjith kane te drejten,
ne kete rruzull ne liri dhe gezim te jetojn..

A.M DMTH UNE...

nje mesdite me *nen....

Mesdit e mbuluar nga nje re pluhuri,
mesdit zhurmuese e brishte pa asnje pik nuri.
mesdit dhe po flas me nje shpirt te pavendosur,
mesdit e nxehte dhe mendimet nuk kane te sosur,
dialogu eshte mase i avancuar nga mendimi i saj,
deshira mase e rrenuar dhe paranoike,
dhe ben zemren e saj te doje te ike ,
te largohet larg vezhgimeve dinake ,
te jete larg kritikes te mallkuar te nje nate,
te fluturoje si nje flutur mes lendinave me lule mahnitse,
te shijoje cdo nektar , larg asaj tradite,
te jete ajo gishteza me shkopin magjik,
te jete ajo vendimtare dhe jo nje mik,
Mesdit dhe gjthcka eshte pushtuar nga pluhuri,
mesdit tradhetore, dhe ti fshihesh pas ketij nuri.
Mendohesh dhe presjonon veten pa meshire ,
dhe une te them cka eshte per ty me mire,
prandaj lere zemren tende te fluturoje aty ku ajo deshiron,
dhe cdo gje do jete si ne enderra,e bukur dhe me shume pasjon......!!

a.m dmth une

Er***a...!!!

Si nje loje me duket dhe dote s'te refuzoj,
si nje enderr me duket por nuk arrij te kuptoj.

Vezhgoj dhe analizoj cdo fjale te dialogut tone,
mendoj dhe perqendroj tek ty cdo ikone.

Qe nga shtati i gjate, qe eshte shembull estetike,
qe nga floket kacurela dhe te derdhura me nuanca erotike.
Qe nga vezhgimi yt i embel qe te leviz deshirat psiqike.

Te gjitha jane krijuar ne harmoni dhe me shum dashuri,
dhe ne qoftese syte tane jane pasqyra e shpirtit.!
Atehere me duhet te deklaroj dicka, tani, dhe jo ne fund te vitit.

Qe shpirti yt duhet te jet parajs por akoma nuk eshte qartesuar.
Eshte nje arene me shume enderra dhe ide qe bukur jan vizatuar,
eshte nje bardhesi, si ujrat e nje ujvare t'kulluar.

Prandaj qe te kuptosh qe me te vertet, ti je nje mrekulli,
dua tete shtroj nje pytje me shume ciltersi.!

Mos valle yt eme me perendin te ka krijuar.!?
Dhe te shpuri ne toke qe mendjen te na marresh me ate dhunti!?
Apo jan syte e mia ato qe t'shikojn si nje engjell ne kete prani ??!...

a.m dmth une